Hersenspinsel #1

Eigenlijk is het een van de mooiste dingen die er zijn. Simpele eenvoud, kleurrijk glanzend als een kleine regenboog. In feite eigenlijk ook een kleine regenboog. Alleen dan rond, en fris geurend. En dat alles binnen handbereik. Dus waarom rijk je er niet naar? Gewoon doen toch? Ja, waarom niet? Een beweging, gestrekte vingers, geopende handpalm. Het resultaat van een hoog drukgebied en een plotselinge massaverschuiving in de directe omgeving zorgen voor een lichte schommeling. Dan de verplaatsing. Eén zuchtje wind is al voldoende. Helaas uiteraard, want het glipt jou door de vingers. Niet echt natuurlijk, je had het namelijk nog niet te pakken. Nog een keer proberen, why the hell not? De focus, uiterste concentratie. Stijgende bloeddruk, kloppende ader op je voorhoofd. Een zweetdruppel die onder je oksel ontstaat, langzaam naar beneden glijdt en je zodanig kietelt dat het gewoonweg onprettig voelt. Gewoon doorgaan, niet aan denken. Focus, bereik je doel. En dan komt het. Het is zo dichtbij, je poriën beginnen zich al klaar te maken voor de eerste aanraking. Plop. Dag zeepbel.